varak-ı mihr u vefa

Can dost

2008-06-08T22:16:00.002+03:00

8 Kasım 1982'de İstanbul-Sarıyer İmam-Hatip Lisesi'nde öğretmenliğe başlamıştım. 1986 yılında çıkardığımız okul yıllığı için bir röportaj bölümü düzenlemiştik. Rahmetli Cahit Zarifoğlu'ya öğrencim, şimdi 12 yıldır Harvard Üniversitesi'nde öğretim üyesi olan Dr.Cengiz Şişman'ı göndermiştim. Mavera'yı ta çıktığı günlerden itibaren izliyordum. C.Zarifoğlu'nun okuyucularla başlıklı bölümünden başlardım okumaya dergiyi, birçoklarının yaptığı gibi. Amatörlere biraz acımasız davrandığı söylenirdi hep. Milli Gazete'nin üç aylık bir dönemi vardı, Fehmi Koru yönetiminde. Orada da Vedat Can imzasıyla amatörlere öğretmenlik yapıyordu. Katıraslan kaset olarak çıktığında almış, dinlemiş ve çok beğenmiştim. Koliler dolusu satınalıp öğrencilere dağıtmıştık. Bize masalı da o sevdirdi desem abartmış olmam. Kendisinin de belirttiği gibi bütün masallarını, bazılarını birkaç kez olmak üzere 35-40 yaşlarımda okudum. Alim Kahraman'la, M.Ruhi Şirin'le ve daha birçoklarıyla karşılaşmış olmama karşın, Cahit Zarifoğlu'yla karşılaşmak nasip olmadı bir türlü. Ama o öldüğü gün en yakınımdan bir can dostu kaybetmiş gibi etkilenmiştim. Her sene 7 Haziran'da onu hasretle, özlemle, minnetle anıyorum. Küplüce Mezarlığı onun sayesinde hafızama kazındı. Şiirlerine bir türlü ısınamadığım için ben onun çocuk şiirlerini zevkle okudum hep!:)
Mekanı cennet olsun.

hayri bostan

içim, ey içim!

2008-01-20T13:47:00.000+02:00

Konya'da, evimden çok uzaktaydım. Duvarlarında kitap rafları olan bir kafedeydim. Zamanım çok az ve ben çayımı içip kalkmayı planlıyorum. Hemen önümdeki masada, kapağında Zarifoğlu'nun insanı etkisi altına alan simasının olduğu bir kitabı. İçinde bir şiir. Diyor ki: "içim, ey içim!"

cevahir paslı

Yalnız Ardıç'ın nefesi

2007-11-12T17:51:00.000+02:00

Ayrılığın ayırmadı bizden seni
Ovaya inen dağ meltemi
Yalnız Ardıç'ın nefesini
Kuşlar yeniden kuşandı kanatlarını
Besmeleyle yaydı
Yürek Dede sofrasını
Muhabbetti sözlerimiz
Güleçti yüzlerimiz
Kara yılanları boğdu
Serçekuş yüreğimiz.

Hikayeler Yedi Güzel Adam'ı anlatırdı
Bir adam da çocukları Zarif bir değirmenciydi
Bu dünyada şimdi gülümsüyor bize
Bir çocuğun pembe yanaklarında

mehmet baylan

aşina yüz

2007-11-03T20:27:00.000+02:00

caddeler sokaklar insanla dolsa
aşina olduğum bir yüz ararım
dünya meftun olup ihtiram dursa
itimada şayan bir göz ararım

Üstadıma Allah'tan rahmet diliyorum, mekanı cennet olsun.

ömer çiçek

zarif yanımı aldılar

2007-09-26T23:29:00.000+03:00

zarif yanımı aldılar anne. cem adı ile bir sahil kasabası canlanıyor gözlerimde. teknedeyim ve salıveriyorum tüm acılarımı denize. onlar dahi sahile vuruyorlar. döndüğümde her şey aynı. erken mi yoldayım, ben mi geciktim? hangi tarihte neredeyim? bunu biri bana söylyesin artık...
zarif adam, şimdi seninle olmak vardı ya da seninle ölmek...

fatih aydın

Böylece başladı onu tanımam...

2007-07-02T23:32:00.000+03:00

Cahit Zarifoğlu ismini Yenişafak Gazetesi'nde gördüm. Erdem Beyazıt'ın ona yazmış olduğu şiiri okudum ve bir ara bu şiir dilimden düşmedi. "Bir Değirmendir Bu Dünya" adlı deneme kitabını okuduktan sonra toplumsal sorunlara Cahit Zarifoğlu'nun yaklaşım tarzını bir nebze öğrenmiş oldum. Bazen de onun cümlelerini, düşüncelerini arkadaşlarıma aktardım. Hece Dergisi'nin çıkardığı özel sayıyı da yeni öğrendim. "Yürek Dede" filmini izledim ve çok hoşuma gitti. Böylece başladı onu tanımam....

abdullah arı

ACZ

2007-06-22T15:34:00.000+03:00

Yazıyorum ve tabii ki şiir. Bulamıyorum; sencileyin kendine has ve bir o kadar anlaşılır. Kendi şiir dilini oluşturup bunu okurlarına belletebilen olarak senin için en son yakışıklı hüküm ACZ'dir. Baki muhabbet. Rahmet,gömleğin olsun...

ali çakır

bilge insan

2006-11-11T19:46:00.000+02:00

bazı şiirlerini okudum. tanışmak nasip olmadı ama seni çok iyi tanıyorum. çünkü oğlun en yakın arkadaşım oda senin yolunda gidiyor, senin kadar bilge bir insan olma yolunda. sizin kitabınızı okuyorum şu sıralar ve gerçekten müthiş. tanıştığıma memnun oldum efendim..

mustafa berkcan koç

Bütün kuşlarla gidilir yanına

2006-09-24T15:34:00.000+03:00

anılar defterinden bir sayfa açıldı kalbimize üsdadım.s en belli en yüksek yerinde suskun gözlerin yere bakarak zarif duruşunla duruyorsun. şiirlerini okuyorlar trenler duruyor. kuşlar gittiğinden beri kimseyi götürmüyor şehirlere. yazılmış mihr ü vefa mektupları birikiyor zarifce...hepsi anılar defterinden bir gül gibi taptaze canlıdır. senin gülüşün gibi üsdadım.

/işte bizim dağımız/

zarif şiirlerin okunuyor icimize nurdan bir nefes..allah var seni öylece seviyoruz öylece yalansız.

Bütün kuşlarla gidilir yanına
Sıhhat'i bir hava seçilir dolaptan
Bakılır en arkaya durmuş evin
Acısız aynasına

serpil doğan

zarifoğlu zarif yanımızdır!

2006-09-11T19:56:00.000+03:00

sanıyorum ben 'yaşamak'ı okumuştum. ama çok biliyorum ki, 'zaman'da yazdığı okuyucu mektuplara vurgundum.

yazdı. ben mardin'in nusaybin'ine yaz tatiline, ailesinin yanına gitmiş tıfıl bir üniversite öğrencisiydim. yıl bindokuzyüzseksendi'ydi. o gün elime aldığım gazeteden okuduğum bir haberle vurulmuştum. zarifoğlu vefat etmişti. içimde kırılan güzel şeylerin tıkırtısını duymuştum, güzellik bir yerinden parçalanmıştı.

sonra yeniden okudum yaşamak'ı, bir değirmendir dünya'yı... hikayelerini, şiirlerini, hep çocuk kalan tarafıma iyi gelen metinlerini...

hala okuyorum. zarifoğlu isminin geçtiği her yazıyı okumak, her yayını takip etmek içimdeki zarif olanı diri tutmak için olmazsa olmaz bir şey gibi geliyor.

zarifoğlu zarif yanımızdır.

nihat dağlı

mavera

2006-07-10T00:32:00.000+03:00

şiir aleminde hüseyin avni cinozoğlu adıyla biliniyorum. Zarifoğlu 1981-82-83lü yıllarda mavera da şiirlerimi yayınladı. Onun şairlik halesinden çok insanlık halesi daha gözkamaştırıcı. Hiç karşılaşmadık ama bu Zarifoğlu'nu bir kardeş gibi sevmeme engel olmadı. Bugün çoğu şair bir borsa simsarı gibi. Nur içinde yatsın, ruhu şadolsun.

hüseyin akıncı

Katır Arslan

2006-07-01T00:23:00.000+03:00

Üç yaşındaydım.
Oturduğumuz mutevazı semtte mutevazı komşularımız vardı. Ama aynı katı paylaştığımız karşı komşumuzda mutevazılıktan da öte birşeyler vardı.Yüzünü seneler sonra ancak resimlerine baktığımda hatırladığım bu güzel insan, o sıralar ablamın edebiyat çalışmalarında ona yardımcı oluyordu.
Belki edebiyat dünyasından böylesine değerli bir komşumuz olduğunu idrak edemiyordum. Ancak Cahit Zarifoğlu benim ufacık dünyamda kocaman ve değerli bir yeri kapmıştı bile. Bir çocuk için idrak edilebilecek olan çocuk sevgisini O'nda görebilmiştim. Çocukları o kadar seviyordu ki onları mutlu görmek onu da mutlu ediyordu. Büyüklerin o kocaman dünyasının yanında kocaman bir dünya da çocuklar için ayırmıştı edebiyat hayatında.
Hayal meyal onların evinde hatırlıyorum kendimi. Kendi evlatlarından ayrı tutmazdı hiçbir çocuğu.
Yaz aylarıydı hatırlıyorum. Daha sonra Küplüce’de olduğunu öğrendiğim uzunca bir yoldan sonra varılan bir eve gittik.
Sonra ben Berat Teyze'yi, Ahmet Abi'yi, Betül Abla'yı, Ayşe Abla'yı ve çok sevdiğim Arife'yi Cahit Amca'sız görmeye başladım.Yine görüşüyorduk ama Cahit Amca yoktu artık.
Elimde ondan hatıra bir hikaye kasedi kalmıştı. Tekrar tekrar hiç sıkılmadan dinlediğim “Katır Aslan”.

elvan kahraman

Tercüman

2006-06-29T01:03:00.000+03:00

Hayret,evet genelde bir hayret makamıyla okudum o'nu.Ve yer yer dilsizliğimin tercümanı oldu. Hiç kimse zarifoğlu kadar yaklaşamamıştı bana onun kadar tanıdık gelmemişti ve onun kadar uzakta olamadılar, onun kadar hayrete düşüremedikleri gibi...

İhsan Recai Gülcan

haziranda yeniden doğmak...

2006-06-06T23:39:00.000+03:00

bugün babamı kaybedeli 10 yıl oldu: 06.06.1996. yarın cahit zarifoğlu'nun...
takvime baktım bir sürü ıvır zıvır şey, takvimler zarifoğlunu bilmiyorlar. takvimler çok şey kaybediyorlar. 'zengin hayaller peşinde' koşarken ben 'bir değirmen' olan bu dünyada "yaşamak" denilen gerçeği farkettim zarifoğlu sayesinde.

"eğilirken diklenmeyi bilmelisin"

diyordu üstat... ben diklenmeye çalışırken dünyaya:

"zirvesine göz koyduğum dağlara bak
koşup takıldığım çitlere bak"

cümlesi ile durup, düşündüm. düşünmediğimi düşünmeye başladım. meyve toplamaktan çok insanları izlediğimi ve çok konuştuğumu farkettim. susmaya karar verdim ve Rabbime zarifce yalvardım:

"Allahım yol boyunca bırakma elimi düşerim sonra..."

fatma ihvan

bu koşu büyür elbet

2006-06-03T17:10:00.000+03:00

sevgili dost cahit zarifoğlu ile asım gültekinin organize ettiği kızlarağası medresesinde tanıştım..fevzi paşa caddesine asılan el kadar bir ilan götürdü bizleri oraya..-müt -hiş imgeler bulurum her okuduğumda şiirlerini.kısacık bir ömre çokça azık bırakıp kalmıştır burada yanıbaşımızda..halk aşksızsa sokaklar banka dükkanları ile doludur dostlar hayret makamında bir şairdir..çıtayı yüksek tutan tüm dostlara önerimdir onu okuduktan sonra şiir anlayışınız değişecek..evden çıkmayı sevmeyen kadınlara ve çocuklarını mermerle sıvayan kadınlara da önerilir saygılar..

mustafa yakışır

çocuktum

2006-04-08T20:48:00.000+03:00

Yaş 25 oldu.yaklaşık 17 yıl önce.Çocuğum.Babam -ki okumayı çok sever- beni zorla Beyazıt'a Sahaflar Çarşısına götürdü. Bir kaset birkaç ta kitap aldık. Ben çocukça yaşamak isterdim o sırada hani mahallede top oynamak falan. Tabi elinden tutulup zorla kitap almaya götürülen kaç çocuk vardır ki. Eve geldiğim zaman sinirim ve sıkıntım geçmiş olacka ki heyecenla poşetlere saldırdım. Bir kaset Üç kitap. Kaset bant tiyatrosu katıraslan. Kitabı da elimde, ipekkuyruklu uçurtma ikinci kitabım. Üçüncü kitap hangisiydi hatırlamıyorum ama yaralı keklik gibi birşeydi.Gün ola ki benimde çocuklarım olur ve ellerinde tutarak götürürüm kitap almaya. İş olcağına vardı ve yazmaya Cahit Bey ile başladım. Okuduklarım etki etmiş olacak ki yazdığım yazılar yüklemden özneye doğru sırlanıyor. Hayır zaten anlatmak için yazmıyorum. Yazdıklarım da takdir ediliyor değil. Bunu da istemem işin aslı. İçimden geldiği için yapmak isterim yazı yazmayı birileri istiyor diye değil. Demem o ki beni mahveden okudukça içinde kaybolduğum ve yazarak kendimi bulduğum Cahit Zarifoğlu da varmış dünyada . İsterdim, en azından oturduğu masanın karşısında bir yerde oturup onu dinlemeyi. Olmadı bir bardak olsun çay ikram etmeyi.Olmadı fırçasını yemeyi. Tek kelime olsun duymak isterdim. şimdi arkadaşlar diyorlar ki yazdıkların kelime kelime bakılınca çok anlamlı ama arka arkaya konuunca içinden çıkamyoruz. Diyorum ki bana dağil cahit abiye söyleyin. düşüncelere dalıyorlar.

ömer fahreddin kara

GECE DÜŞMEDEN

2006-04-07T22:39:00.000+03:00

ZARİF BİR ÖLÜM KARŞILADI SENİ.
SUSTUĞUNDA GÖK
VE YARILDIĞINDA AY,
YAĞMUR YÜRÜYORDU ÜSTÜNE.
GEL GİTME
BU ŞAFAK ONMAZ BENİ,
HANGİ ESRİK AVUNTU ŞEHRİNE ADANAN.
GEL GİTME,
ÖLÜM ÇATSADA,
ÖLÜR MÜ ŞAİR,
GECE DÜŞMEDEN.

ayşenur mucan

Ahmet SAĞLAM'a Mektup

2006-03-01T21:44:00.000+02:00

Zannedersem 1981 yılı idi. Hekimhan İmam Hatip Lisesi'nde öğrenciydim. Okulumuzun kütüphanesine kitap temini için kafa yorarken, Milli Gazete'de Gündem köşesindeki yazılarını zevkle okuduğumuz Ahmet SAĞLAM'a mektup yazmak aklıma geldi. Birkaç gün sonra Ahmet Sağlam köşesinde benim mektubuma yer verdi. Bir hafta kadar sonra da Mavera dergisini göndermişti. O dergiyi hâlâ saklıyorum. Ahmet SAĞLAM'ın Cahit ZARİFOĞLU olduğunu sonradan öğrenecektim. Zarifoğlu'nun oğluna Ahmet Hicret adını koyduğunu öğrenince de ben de kızıma Meryem Hicret adını koydum. Mekanı cennet olsun..

ali kandemir

zarif.prens

2006-02-20T23:17:00.000+02:00

bir kalbimiz olduğunu ve gözü yaşlı olmak gerektiğini bizlere hatırlatan beyaz atlı, zarif prens... başka ne söylenebilir ki...

ramazan erdoğan

hakikat denizi

2006-02-20T23:14:00.000+02:00

Avucumun içinde ilk tutmaya başladığım zaman mısralarınızı, önce bir anlaşılmazlık denizinde boğulduğumu zannettim. Meğer hakikat denizinin suyuymuş yadırgadığı bedenimin. Suya alıştıkça, kalp üstünde ansızın beliriveren ince bir sızıya dönüştü şiirleriniz. İnce ve zarif bir sızıya...

elif pınar

delikanlı rüzgar

2006-02-20T23:11:00.000+02:00

Şair deyince; delikanlı rüzgarıyla ilk o gelir davetinize. Saçı sakalı gizli bir doruğun rüzgarında, gözleri dayanılmaz bir manzaranın ateşindedir. Bambaşka bir tabiatta görmüştür, bilmiştir, sezmiştir. Susmak istese fırtınaya dönmüştür.
Onu okumaya her gayretimizde-ki-esaslı bir yöneliştir -şiiriyle bütün bir dünyayı, cismi ve ruhuyla baştan sona insanı dolaşırız, başımız ne de güzel döner! Toprağımızın derdine; biz; der yaklaşır, yiğitçe savaşır, kendinden hiç ayrılamadan bilgece düşünür. Ufuklarımızı da, korkularımızı da dostça konuşur bize.
Yaşamayı her cephesiyle kavrayan bu has adam yalnızlığıyla herdem beraberdir. Garip ve yakıcı nasibi sığ sularda eğleştirmez, bir arayış bilincinde tutar onu.
Adı en derin yanlarımızı titretmeye yeter. Çünkü biliriz Cahitliğini, zarifliğini; Halleri böyle yüklüdür, böylece görünür bize. Hiçbir şey diyemezseniz, birden şaşkınlıkla; Cahit Abi! deyiverirsiniz. Dostluğun ne kadar ağır, yazın ne kadar yüksek Cahit Abi. Yiğitliğin pek sevgili, aşkın dosdoğru. El açmadın el kapısına; yoluna sadıksın besbelli. Karanlığı tarttın, silkeledin. Hakikat sofrasından tattın. Görebildiğimizce şahidiz.

Yürek safındayım dedin;
Biz de senin safındayız Cahit Abi

ibrahim edhem

Cahit Zarifoğlu'nun aziz anısına...

2006-02-20T23:08:00.000+02:00

Cahit Zarifoğlu'nun
aziz anısına...

Her kadına bir yalan üfürmüş geceler

Zarifce...
Bir yılan üfürmüş
Kapatmış gözlerini
Sidarta'yı düşünmüş...

Saatler bir kalem gibi kırıldılar
Bir martı
Bir hüzünlü yabancı
Vuruldular.

Karanlık dün gibi paramparça
Sustular...
Tüm duldalar silindi
Gözlerin geldi
Küçücükken büyüyen.
Sözlerine kıydılar.

Bir sütun mermer kenetlendi boğazıma
Akşamın içileninden.
Sordular
Vurdular.

24.02.2004

mustafa cemil efe